Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

ενδιαφέρουσα ημερίδα

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ ΣΤΙΣ 20-10-2012
ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ»

Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ ἐπιμελήθηκε, συνέταξε καὶ παρουσίασε ὁ δικηγόρος Νικόλαος Σεργκενλίδης, Δικηγόρος, ΜΑ Ἐμπορικὸ καὶ Ἐργατικὸ Δίκαιο, μέλος τῆς ὀργανωτικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Ἡμερίδας ποὺ διοργανώθηκε στὶς 20 Ὀκτωβρίου 2012 στὸ Ἵδρυμα Θρακικῆς Τέχνης καὶ Παράδοσης, στὴν Ξάνθη, ἀπὸ τὸ Σωματεῖο «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη» μὲ θέμα «Πτυχὲς καὶ αἰτίες τῆς σύγχρονης κρίσης. Προτάσεις ἐξόδου ἀπὸ αὐτήν».

Κυρίες καὶ Κύριοι,
μὲ τὴ σειρά μου θὰ ἤθελα νὰ σᾶς καλησπερίσω καὶ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω γιὰ τὴν παρουσία σας. Προσωπικὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ χρησιμοποιήσω τὸν ὅρο ἐπιστημονικὰ πορίσματα. Θὰ ἐπιχειρήσω ἁπλῶς νὰ κάνω ἕναν συνδυασμὸ τῶν σκέψεων τῶν ὁμιλητῶν ἀλλὰ καὶ νέων σκέψεων ποὺ μοῦ δημιουργήθηκαν.
Καταρχήν, θὰ ἤθελα νὰ σταθοῦμε στὴ δομὴ τῆς ἡμερίδας μας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο σκέλη. Τὸ πρῶτο εἶναι νὰ ἀντιληφθοῦμε τὰ αἴτια καὶ τοὺς λόγους ποὺ μᾶς ὁδήγησαν στὴν κρίση.
Πολὺ σωστὰ ἐπισημάνθηκε ὅτι ἡ κρίση δὲν εἶναι μόνο οἰκονομική, ἀλλὰ καὶ πνευματική. Καὶ ἀκριβῶς σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο ἀπαραίτητη εἶναι καὶ ἡ συνδρομὴ τῶν πνευματικῶν δυνάμεων τῆς χώρας. Ὅπως ἐπισήμανε καὶ ὁ πρωτοπρεσβύτερος καὶ καθηγητὴς κ. Γεώργιος Ἀναγνωστόπουλος, κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀγνοήσει τὴν ἀξία τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἐκκλησίας στὴν ἀντιμετώπιση τῆς πολιτικῆς τῆς κρίσης, ἡ ὁποία κρίση ὑπάρχει καὶ λόγῳ τῆς διάστασης πνεύματος καὶ ἤθους μεταξὺ πολιτικῆς ἡγεσίας καὶ λαοῦ. Ἐπίσης, πέρα ἀπὸ τὴν ὁποιαδήποτε θεολογικὴ καὶ ἠθικὴ διάσταση στὴ διαμόρφωση τῆς προσωπικότητας καὶ στὴν ἀναζήτηση τῆς Ἀλήθειας, τῆς Ἀγάπης καὶ τῆς Ἠθικῆς, μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ δώσει ἔμπρακτα, μακριὰ καὶ χωρὶς ἐξάρτηση ἀπὸ κόμματα, πολιτικοὺς καὶ πολιτευτές, τὸ παράδειγμα τῆς ἀλληλεγγύης καὶ τῆς ἀλληλοκατανόησης, καταδεικνύοντας ὅτι ἡ κρίση ἀποτελεῖ μία εὐκαιρία γιὰ διόρθωση. Ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ συμπληρώσω ὅτι θεωρῶ πὼς χαρακτηριστικὸ παράδειγμα ἔμπρακτης ἀλληλεγγύης καὶ ἀλληλοκατανόησης εἶναι ἡ καθημερινὴ διανομὴ συσσιτίων, ἡ συγκέντρωση ρούχων καὶ τροφίμων, ἡ ἵδρυση κοινωνικῶν ἰατρείων, φαρμακείων καὶ παντοπωλείων ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν, ἀλλὰ καὶ τὶς περισσότερες Ἐπισκοπὲς τῆς χώρας, ποὺ ἀπευθύνονται σὲ ἀνθρώπους ἄστεγους καὶ ἄνεργους, ἀνεξαιρέτως καὶ χωρὶς καμμία διάκριση ποὺ νὰ στηρίζεται σὲ φύλο, φυλὴ ἢ θρήσκευμα. Ἔτσι ἡ Ἐκκλησία ἐφαρμόζει πολιτική, ποὺ ὄντως εἶναι λαϊκὴ ἐργασία, δηλαδὴ ἐργασία πρὸς ὄφελος τοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἄμεση καὶ οὐσιαστική.
Πέρα βέβαια ἀπὸ τὴν ἐκχώρηση κυριαρχικῶν ἐξουσιῶν, ἀπὸ τὴν παραίτηση ἀπὸ θεμελιώδη δικαιώματα καὶ τὶς ἀποκρατικοποιήσεις δρόμων, λιμανιῶν, ἀεροδρομίων, καθὼς καὶ τὶς ἀμφιβολίες γιὰ τὴν βιωσιμότητα τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους, ἡ κρίση πιθανὸν νὰ ἀποτελέσει τὴ βάση γιὰ τὴν ἀνάπτυξη, μακροχρόνια, μίας κοινωνικῆς γενοκτονίας, ὅπως ἀνέπτυξε καὶ ὁ διδάκτορας Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, ὅπου ἡ γενοκτονία δὲν συνεπάγεται ἀπαραίτητα τὴν ἄμεση καταστροφὴ ἑνὸς ἔθνους, ἀλλὰ τὴ δημιουργία συνθηκῶν τέτοιων ποὺ θὰ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴ διάλυση τῶν πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν θεσμῶν, τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς γλώσσας, τῶν ἐθνικῶν αἰσθημάτων, τῆς θρησκείας, τὴν κατάργηση τῆς οἰκονομικῆς ὕπαρξης ἐθνικῶν ὁμάδων, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποβάθμιση τῆς προσωπικῆς ἀσφάλειας, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ὑγείας, τῆς ἀξιοπρέπειας. Ἡ ἐπίκληση τῆς ὕπαρξης κατάστασης ἀνάγκης τῆς Ἐπιτροπῆς Διεθνοῦς Δικαίου τοῦ ΟΗΕ ὡς λόγου μὴ συμμόρφωσης σὲ διεθνεῖς ὑποχρεώσεις, καὶ ἰδίως στὶς ἐπαχθεῖς δανειακὲς συμβάσεις ποὺ ἔχει ὑπογράψει ἡ χώρα μας, παρουσιάζει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον καὶ ἀπαιτεῖ περαιτέρω μελέτη.
Κυρίες καὶ Κύριοι,
ἡ γνώση, ἡ μελέτη καὶ ἡ διατήρηση τῶν πατροπαράδοτων θεσμῶν καὶ παραδόσεων, τῆς γλώσσας, τῆς θρησκείας, τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης καὶ πίστης, καθὼς καὶ τῶν ἐπιτευγμάτων ἑνὸς λαοῦ ἀπὸ τὴ στιγμὴ τῆς ἐμφάνισής του ἕως σήμερα ἐνισχύουν τὴν ἱστορικὴ μνήμη, ὅπως τόνισε ὁ διδάκτωρ Βυζαντινῆς Ἱστορίας κ. Νεκτάριος Δαπέργολας. Παράλληλα συμβάλλουν στὴν καλλιέργεια ἐθνικῆς ἑνότητας καὶ στὴν ἑδραίωση τῆς κοινῆς ἐθνικῆς συνείδησης, καθὼς τὸ ἔθνος δημιουργεῖται μὲ τὴν ἀνύψωση ἑνὸς λαοῦ ἀπὸ κοινότητα ζωῆς σὲ κοινότητα πνεύματος. Ἔτσι τὸ ἔθνος ἀποτελεῖ μία ὀργανωτικὴ ἑνότητα ποὺ ἀπαρτίζεται ἀπὸ τὶς ἀναμνήσεις τῆς περασμένης ζωῆς, δηλαδὴ τὴν ἱστορικὴ μνήμη, ἀλλὰ καὶ τὴ βούληση νὰ συνεχιστεῖ ἡ κοινὴ αὐτὴ πορεία. Ἡ ἱστορικὴ μνήμη καὶ ἡ ἑνότητα ἀποτελοῦν τὴν ὑποδομὴ καὶ τὸ βάθρο τῆς ὕπαρξης ἑνὸς λαοῦ, ὥστε νὰ συνεχίσει νὰ πορεύεται μὲ ἀσφάλεια καὶ μὲ σιγουριά. Σὲ κάθε ἄλλη περίπτωση, στὴν μὴ γόνιμη καὶ ἀδιέξοδη ἀμφισβήτηση τοῦ πνευματικοῦ θησαυροῦ μίας χώρας, ἰδίως τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος, τὸ ἀποτέλεσμα ἴσως εἶναι ἡ ἀλλοτρίωση καὶ ἡ ἐθνικὴ παρακμή. Καὶ ἴσως ἐκεῖ ἀπαιτηθεῖ ἡ μετάνοια, δηλαδὴ ἡ μεταστροφὴ τοῦ νοῦ, ποὺ θὰ ὁδηγήσει καταρχὴν στὴν ἐσωτερικὴ ἐπανάσταση.

Τὸ δεύτερο σκέλος τῆς ἡμερίδας μας εἶναι οἱ σκέψεις καὶ οἱ προβληματισμοὶ γιὰ τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὴν Κρίση.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι τὸ φυσικὸ περιβάλλον μὲ τὸ ὁποῖο ἔχουμε ἄμεση ἐπαφὴ εἶναι ὁ κοντινός μας κόσμος, τὸν ὁποῖο γνωρίζουμε μὲ τὶς αἰσθήσεις μας. Τὸ περιβάλλον εἶναι αὐτὸ ποὺ ἱκανοποίησε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐμφάνισης τοῦ ἀνθρώπου τὶς βιοτικές του ἀνάγκες, καθὼς τοῦ προσέφερε τροφή, κατοικία, φάρμακα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἀσθενειῶν, ἀλλὰ καὶ τὶς πρῶτες ὕλες τῆς οἰκονομικῆς του ἀνάπτυξης. Ἡ ἐκμετάλλευση τῆς γεωργίας, τῆς κτηνοτροφίας, τῆς ἁλιείας καὶ τοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου ἀποτέλεσαν τὴ βάση γιὰ τὴ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη καὶ τὴ βελτίωση τῆς ποιότητας τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Γιὰ αὐτὸ μιλᾶμε ἄλλωστε καὶ γιὰ πρωτογενῆ τομέα τῆς οἰκονομίας. Ὅπως ἀνέπτυξε διεξοδικὰ καὶ ὁ καθηγητὴς κ. Γεώργιος Τσιρόπουλος, ἡ θεμελίωση τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας σὲ αὐτὸν τὸν τομέα καὶ ἰδίως στὸν τομέα τῆς Γεωργίας, μὲ δυναμική, ὅμως, ἀλλαγή, τοῦ τρόπου θεώρησης καὶ διαχείρισης τῶν ἀγροτικῶν ζητημάτων, ὄχι μὲ βάση τὸν ἐπιδοτούμενο ἀγρότη, ἀλλὰ μὲ βάση τὰ Συστήματα Ὁλοκληρωμένης Διαχείρισης, τὸν ἐπανακαθορισμὸ τῆς ἀγροτικῆς γῆς καὶ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ κληρονομικοῦ δικαίου, καὶ στηριζόμενοι στὴν ποιότητα καὶ ὄχι στὴν ποσότητα, στὴν προστασία τοῦ περιβάλλοντος καὶ στὶς ἐπενδύσεις ἀποτελεῖ ἐνδεχομένως μία πρόταση εὐέλπιδα καὶ μὲ προοπτική. Ἐπίσης οἱ τοπικοὶ ἐνδιαφερόμενοι ἂς δείξουν ἐνδιαφέρον στὶς προτάσεις του γιὰ τὸ Νομὸ Ξάνθης ποὺ ἀφοροῦν στὴν κτηνοτροφία, στὰ ἐνεργειακὰ φυτὰ καὶ στὸν καπνό, καθὼς καὶ στὶς εἰδικὲς καλλιέργειες.
Ἀναγκαῖο ἴσως εἶναι ἕνα ξέσπασμα ἐθνικῆς ἀνάτασης, ὅπως τόνισε καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ σωματείου κ. Θεόφιλος Παπαδόπουλος ποὺ θὰ στηρίζεται στὴν ἐπιστροφὴ στὴν ὕπαιθρο, στὴν πραγματικὴ ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα, στὴν ἔλλειψη ὑλικῆς ἐξάρτησης, στὴν Παιδεία, στὶς ἀξίες τῆς οἰκογένειας, στὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοση καὶ στὴ σωστὴ ἐκμάθηση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας.
Κυρίες καὶ Κύριοι,
ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ κρίση ποὺ γεννήθηκε σήμερα ἀποτελεῖ τὸ ἀναπόφευκτο ἀποτέλεσμα μίας κρίσης πνευματικῆς ποὺ γονιμοποιήθηκε χθές. Καὶ εἶναι αὐτὴ ἡ πνευματικὴ κρίση ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὴ διαφθορά, δηλαδὴ στὴν ἀπαξίωση, περιφρόνηση καὶ παραβίαση τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν καὶ κανόνων ποὺ μᾶς κληροδοτήθηκαν ἀπὸ τὶς παλαιότερες γενιὲς καὶ ἐμεῖς ἀπορρίψαμε. Μιλάω γιὰ τὸ φιλότιμο, τὴν ἐντιμότητα, τὴν ἐργατικότητα, τὴν εἰλικρίνεια, τὴν ἀλληλεγγύη, τὴν εὐγένεια.
Βέβαια, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἔχει χαθεῖ ἡ ἐλπίδα. Ἄλλωστε ἂς μὴ λησμονοῦμε ὅτι ἡ ἐλπίδα φωλιάζει πάντα ἐκεῖ ποὺ ἐνυπάρχει ἡ ἀπογοήτευση καὶ ἡ δυστυχία. Καὶ ἡ ἐλπίδα εἶναι ἡ κινητήριος δύναμη γιὰ τὴν παραγωγὴ ἰδεῶν καὶ τὴν ὁλοκλήρωση πράξεων.
Ὡστόσο θὰ πρέπει βέβαια νὰ συνειδητοποιηθεῖ ἀπὸ ὅλους ὅτι ἡ ἐλπίδα δὲν ἀποτελεῖ τὴν πανάκεια γιὰ τὴν ἐπίλυση τῶν προβλημάτων καὶ καταστάσεων. Ἐκεῖνο ποὺ προέχει πάντοτε εἶναι ἡ δράση, εἴτε ἀτομικά, εἴτε συλλογικά. Πρόκειται γιὰ ἀνευθυνότητα νὰ ἐναποθέτει κανεὶς μὲ τρόπο ἀόριστο τὶς ἐλπίδες του σὲ μία μελλοντικὴ βελτίωση, ὅταν ἀπὸ ἀδιαφορία ἢ ἀπὸ ἀδράνεια ἀποστασιοποιεῖται ἀπὸ τὴν πράξη καὶ τὴ δράση.

Σᾶς εὐχαριστῶ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου